close
نازچت
بایک کلیک قواعد عربی سال سوم تجربی را یاد بگیریید
یکشنبه 29 مرداد 1396
توضيحات بنر تبليغاتي



نویسنده : ادیسی |

دراین پست ازتک خوان کل قواعد عربی سوم تجربی رابرای شما عزیزان قرارداده ایم کافیست به ادامه مراجعه فرمایید

تاباراحت ترین شکل قواعد عربی را داشته باشید

 

سال سوم ، درس اول ودوم

 

معتلات

 انواع فعل های صحیح :

 1.مهموز :

 یکی از حروف اصلی آن همزه است : أخَذَ - سَألَ  -  قَرَأ  -  یأخذون  -  تَقرَؤون  و . . .

 2.مضاف :

 دو حرف اصلی آن هم جنس است : مدَّدَ  -  تَسُدّونَ  و . . .

 خلَّصوا ( خلص )  ← مضاف نیست

 3.سالم :

 فعلی که مهموز و مضاعف و معتل نباشد : یَخرجون  -  تُفَکِّرُ  و. . .

 

 فعل های معتل :

 

 فعل هایی هستند که یکی از حروف اصلی آ ن ها از حروف عله ( و – ا – ی ) باشد.

 ازمیان حروف عله حرف «الف» همیشه از دو حرف «واو» و «یا» قلب شده است .

 فعل های معتل با توجه به محل قرار گرفتن حرف عله به انواع زیر تقسیم می شوند :

 

 1.معتل مثال :

 فاء الفعل ( حرف اول ریشه ) از حروف عله است .

الف ) مثال واوی :  وَعَدَ

ب) مثال یائی :  یَقِظَ  -  یَسُرَ

 

 2.معتل اَجوَف :

 عین الفعل ( حرف دوم) حرف عله است .

الف ) اجوف واوی :  قَوَل

ب) اجوف یائی : بَیَعَ

 

 3. معتل ناقص :

 لام الفعل ( حرف سوم) عله است.

الف ) ناقص واوی :  دَعَوَ

ب) ناقص یائی :  هَدَیَ

 

 4.معتل لفیف :

 دو حرف اصلی عله است :

 مقرون ( دو حرف عله کنار هم ) :  طَوَیَ

 مخزوق ( دو حرف عله جدا از هم) :  وَقَیَ

 

 اعلال: به تغییراتی می گوییم که روی فعل معتل انجام می دهیم تا تلفظ این فعل ها آسان تر و روان تر باشد

 قبل از ورود به بحث اعلال باید موارد زیر را یاد بگیرید :

 

1.فتحه با الف متجانس و متناسب است :  فا ← فَا̂

2.ضمه با واو متجانس و متناسب است :  فو ← فُو̂

3.کسره با یا متجانس و متنلسب است :  فی ← فِی̂

 

 اعلال در عربی به سه نوع زیر تقسیم می شود :

1.اسکان (ساکن کردن حرف عله)

2.حذف (حذف کردن حرف عله)

3.قلب ( تبدیل یک حرف عله به حرف دیگر)

 

 مهم ترین اعلال های فعل های مثال و اجوف:

 

1.در فعل های مضارع «مثال واوی» بر وزن های«  یَفعِلُ » و « یَفعَلُ » حرف عله حذف می شود. ( اعلال حذف)

 ضمن این که در امر این فعل ها نیز حرف عله محذوف است .

 

 

 نکته : هر گاه بخواهیم فعل های ذکر شده را مجهول کنیم حرف عله ی واو به جای خود باز می گردد.

 

 مثال :

 

 وَعَدَ _ِ ←(مضارع ) یَوعِدُ  ← یَعِدُ  ← ( امر مخاطب ) عِد ( وعده بده)

 

 وَهَبَ –َ ← (مضارع) یَوهَبُ  ← یَهَبُ  ← ( امر مخاطب ) ( ببخش)

 

 وَجَدَ  –ِ  ← ( مضارع الغائبین) یَوجِدونَ  ← یَجِدونَ ( می یابند )

 

 وَصَلَ  –ِ ← ( مضارع للمتکلم مع الغیر) نوصِلُ  ← نَصِلُ ( می رسیم)

 

 وَضَعَ –َ ← ( الامر المخاطبین ) یَرضَعُ ← یَضَعُ  ← تَضَعونَ  ← ضَعَوا (قرار بدهید)

 نمونه سوال : فعل های زیر را مجهول کنید :

 یَضرِبُ ← ( مجهول ) یُضرَبُ ( زده می شود)

 یَعِدُ ← ( مجهول ) یُوعَدُ

 تَهَبُ ← ( مجهول ) تُوهَبُ

2.حرف عله متحرک ما قبل مفتوح به علف قلب می شود . چون فتحه با الف متجانس است .

مثال :

قَوَلَ ← قال                     -  قال ← (هم) قالوا

بَیَعَ ← باعَ ( فروخت)        - باعَ ( هی) باعَت

خَوِفَ ← خافَ                   - خافَ  ← ( هما) خافا

 

 

 

 

 

3.وقتی « واو» وضموم و حرف« یا» مکسور باشد و ما قبل آن ها حرف ساکن باشد ، « واو » و « یا» را ساکن کرده و حرکت آن ها را به حرف ما قبل منتقل می کنیم ( اعلال به اسکان ) و اما اگر این دو حرف مفتوح باشند حرکتشان را به ماقبل منتقل کرده و آن گاه حرف عله را به « الف» قلب می کنیم

 مانند :

 یَقوُلُ ← یَقُولُ

 یَنبیِعُ← یَنبِیعُ ( می کوشد)

 سادَ –ُ ← یَسوُدُ  ← یَسودُ ( سروری می کند )

 

 سارَ –ِ ← یَسیِرُ  ← یَسیرُ   ( کرکت می کند )

 

 یَخوَفُ ← ( اعلال به اسکان) یَخَوفُ  ← (اعلال به قلب ) یَخافُ ( اعلال دوم مطرح است)

 

 یَهیَبُ ← یَهَیبُ  ← یهابُ ( می ترسد)

 

 یَضرِبُ ← (مجهول) یُضرَبُ

 

 یقُلُ ← ( مجهول) یُقوَلُ  ← ( اعلال به اسکان) یُقَولُ ← ( قلب ) یُقالُ

 

4.  هنگام  انقلال ساکنین ( دو ساکن کنار هم ) حرف عله حذف می شود .

 

 تَقولُ ← ( امر مخاطب) قو̂ل̂  ← قُل

 

 تَبیعُ ← ( نهی) لا طبیع̂ ← لا طَبِع̂  ( نفروش)

 

 تَخافُ ← (مجزوم به لم) لم تَخاف  ← لم تَخَف ( نترس)

 تَعودینَ ← ( امر):

 اعلال درست : عودی ( انقلال ساکنین نیست )

  اعلال غلط : عُدی

 

 صرف 14 صیغه اجوف :

 

 مضارع :

 

 1.هو یعودُ (اسکان)                                               4 .هی تعودُ

2.هما یعودان                                                       5.هما تعودانِ                                                         3.هم یعودون                                                      6.هُنَّ   یَعُد̂نَ ( اصل : یَعودانَ) 

 

7.أنتَ تَعودُ                                                      10 أنتِ تعودینَ

8.أنتما تعودانِ                                                  11. أنتما تعودانِ

 

9.أنتم تعودونَ                                                 12 .أنتُنَّ تَعُد̂نَ

13.أنا أعود                                                  ُ14.نحن نعودُ

 ماضی :

 

 1.عادَ 4                                                  .عادَت̂

 2.عادا                                                    5.عادَتا

 3.عادوا                                                   6.عُدنَ ( قبل از اعلال : عاد̂نَ)

  7. عُدتَ

8. عُدتما

 

 نکته :

 

 حرکت حرف اول ماضی اجوف از صیغه 6 به بعد بر اساس حرکت عین الفعل مضارع آن فعل خواهد بود . یعنی اگر عین الفعل ضمه بود ، به آن نیز ضمه می دهیم . در غیر این صورت همواره کسره می گیرد.

 

 قالَ ← ( هُنَّ) قُلنَ                 جاءَ –ِ ← ( نحن) جِئنا             باعَ –ِ ← ( هی) باعَت̂ ( انقلال ساکنین نیست)

 

فازَ –ُ ← ( اَنا) فُز̂تُ ( رستگار شدم)                             سارَ –ِ ( انتم) سِرتم ( حرکت کردید)

اعلال افعال ناقص :

 

1. « واو» و « یا» در صیغه ی اول ماضی ناقص مفتوح العین به « الف» قلب می شود.

 مثال :

 هَدَیَ  ← هَدَی ( دعوت کرد)                       دَعَوَ  ← دعا ( واو به الف قلب می شود)

رَضِیَ  ← بدون اعلال                                     صَلَوَ ← صلا

رَمَیَ  ← رَمَی̍

 2. « واو » و « یا » در فعل ناقص هر گاه به ضمیر « واو » جمع و « ی » مخاطب ( در صیغه 10 مضارع ) بپیوندند حذف می شوند

 مثال :

 رَمَی ← ( هم ) رَمَیوا ← رَمَو̂ا                       دَعَا ← ( هم ) دَعَو وا ← دَعَو̂ا

 

                            ↓ ↓

                      حرف عله    واو جمع

 یَدعو ← ( هم) یَدعوونَ ← یَدعونَ                      یَرمی ← ( أنتم) ترمیونَ ← ترمونَ

 یرمی ← ( أنتَ ) ترمیینَ ← ترمینَ

 یهدی :

 - أنتِ تهد ینَ ( اصل : تهدینَ )

                   ↓↓

                ضمیر   نون اعراب

 - أنتُنَّ تهد ینَ

                   ↓↓

          حرف عله   ضمیر ( نون جمع)

 نمونه سوال :

 عین الصحیح :

 1.أنتم ترمیونَ الحجارةَ

 2. هم یهدیونَ صدیقها

3.أنتِ یرجینَ رَبَکِ

 4.هم یهشونَ فی الطریق

 

 جواب :

 گذینه صحیح «چهار» می باشد.

 در گذینه « 1 » ، «ترمیونَ» باید «ترمونَ» شود.

 در گذینه « 2 » ، «یهدیونَ» غلط است و درست آن «یهدونَ» است.

  در گذینه «3 » ، « یرجینَ » غلط و درست آن «ترجینَ» است .

  در گذینه «4»  ، « یهشونَ» در اصل « یهشیونَ» است که اعلال آن درست است.

3. « واو » و « یا » در ماضی ناقص مفتوح العین در صیغه های 4 و 5 حذف می شوند .

1.رَمَیَ (اعلال به قلب )

 2. رمیا ( بدون اعلال)

 3. رَموا ( اعلال به حذف)

 4. رَمَت̂ ( رَمَیَت̂ ) ( اعلال به حذف )

5. رَمَتا ( رَمَیتا) ( حذف )

 6. رَمَینَ ( بدون اعلال )

 7. رَمَیتَ

 .4. ضمه از آخرمضارع های ناقص حذف می شود چون ضمه بر « واو » و « یا » ثقیل است . ( اعلال به اسکان) واگر در چنین حالتی مضارع مفتوح العین باشد حرف عله به « الف» قلب می شود .

 مثال :

 یَرمیُ ← یرمی ( اعلال به اسکان)                   تدعوُ ← تدعو ( اعلال به اسکان)

یَخشیُ ← یَخشَی (  اعلال به قلب )                   یَخشَی + کَ ← یخشاکَ

یَدعو + کَ ← یدعوکَ                        یَدعو + لن ← یَدعُُوَ ( این فعل ها در حالت نصب حرکت اصلی فتحه را می گیرند)

5.هنگام مجزوم شدن فعل های فوق ( شماره 4) حرف عله حذف می شود و حرف قبل از آن را بر اساس حرکت خودش می خوانیم .

مثال :

 یَهدی + لم ← لم یَهدِ                              ترجو ← ( نحی ) لا ترجُ

 تدعو ← ( امر ) اُدعُ                               یَخشَی + لم ← لم یَخشَ

 تَشفی ← ( امر ) اِشفِ

 

 

 

 

سال سوم ، درس سوم

 

 مفعول مطلق – مفعول فیه

 

 مفعول مطلق :

 

 مصدری است از جنس فعل ما قبل خود که برای بیان نوع وقوع فعل و برای تأکید بکار می رود و از نظر اعراب منصوب نی باشد .

 

 مفعول مطلق به دو نوع تقسیم می شود :

 

 الف ) مفعول مطلق تاکیدی :

 

 مصدری است از جنس فعل ما قبل خود که برای وقوع فعل بکار می رود . در ترجمه آن از کلماتی چون قطعا ، مسلما ، بی شک ، حتما و . . . استفاده می کنیم .

 

 یَجتَهِدُ الطالبُ اِجتهاداَ .

 

                             

 

            مفعول مطلق تاکیدی و منصوب

 

 ترجمه : دانش آموز قطعا تلاش می کند .

 

 نَزَّلَ الله القرآنَ تَنزیلاً .

 

                      

 

           مفعول مطلق تاکیدی و منصوب

 

 ترجمه : قطعا خداوند قرآن را نازل کرد .

 

اِصبِر̂ صبراً فی شدائدَ .

 

                            مجرور به حرف جر با منصوب ( غیر منصرف)

 

 مفعول مطلق تاکیدی و منصوب

 

 ترجمه : در سختی ها حتما صبر کند.

 

 ب) مفعول مطلق نوعی ( بیانی ) :

 

 مصدری است از جنس فعل ماقبل که برای بیان نوع و کیفیت وقوع فعل بکار می رود . و پس از آن فقط مضاف الیه یا صفت بکار می رود . هرگاه صفت بکار رود از کلماتی چون بسیار ، سخت ، به نیکی و . . . استفاده می شود و اگر مضاف الیه باشد از کلماتی چون همانند ، همچون و. . . استفاده می شود .

 

 اِجتَهَدَ المومنُ اِجتِهاداً .

 

                           

 

                           م م تاکیدی

 

  ترجمه : قطعا مومن تلاش کرد         

 

 اِجتهدَ المومنُ اِجتهاداً بالغاً .

 

                                     

 

                             م م نوعی          صفت  

 

 اِتَهَدَ المومنُ اِجتهادَ العُلماءِ .

 

                                        

 

                          م م نوعی             مضاف الیه و مجرور

 

 نمونه سوال :

 

 در کدام عبارت مفعول مطلق وجود ندارد.

 

 1.هُم یُجاهدونَ فی سبیلِ الحقِّ جِهادَ المومنین .

 

 2.اَرسلنا الی فرعونَ رسولاً .

 

 3.اِعمَل فی الدنیا مَن یَعلَمُ الحقائقَ .

 

 4.یعیشُ البخیلُ فی الدنیا عیشَ الفقراءِ .

 

 جواب:

 

 گذینه « 2 » درست است .

 

 ترجمه :

 

 3.در دنیا همچون کسی عمل کن که حقائق را می داند .

 

 4.بخیل در دنیا همچون فقرا زندگی می کند .

 

 نکته :

 

 گاهی برخی مصادر به تنهایی و بدون فعل  خود در جمله ذکر می شوند دقت کنیم که چنین مصادر منصوبی نیز مفعول مطلق می باشند.

 

 به عبارت دیگر این مصادر را مفعول مطلق برای فعل محذوف می گیریم .

 

 مهم ترین این مصادر عبارت اند از :

 

 مفعول مطلق تاکیدی :

 

شکراَ – صَبراَ – سَمعاَ – طاعَةً – عَفواً – معذورةً – جِدّاَ – ایضاً – حتما

 

 مفعول مطلق نوعی :

 

سُبحانَ الله  – مَعاذَالله

 

 ج) مفعول فیه ( ظرف زمان و ظرف زمان) :

 

 اسمی است منصوب که بر زمان و مکان وقوع فعل فعل دلالت دارد . و معمولا در درون آن معنای ( فی : در) نهفته است و قالبا در پاسخ کِی و کجا می آید و با قید مکان و زمان فارسی مطابقت می کند .

 

 دقت کنیم که که مفعول فیه را با نقش های دیگر اشتباه نکنیم . مهم ترین کلماتی که ظرف قرار می گیرند عبارت اند از :

 

یومَ – صباح – لیل – نهار – مساء – عند – تحت – اَمامَ – فوق – جنب – قبل – بعد – نحو – خلفَ – وراءَ و . . . 

 

 و برخی حروف مبنی :

 

اِذا – متی اَینَما – لمّا بر سر ماضی و . . .

 

 مثال :

 

 یَرجَعُ المعلّمُ صَباحَ الیوم .

 

                                   

 

                     مفعول فیه          مضاف الیه

 

           (ظرف زمان و منصوب)

 

ذَهَبَت̂ فاطمة قبل علیٍّ عندَ أبیها .

 

                                        

 

                   ظرف زمان و               ظرف مکان

 

            منصوب محلا ( مبنی)

 

اِذا جاءَ نصرُ اللهِ و . . .

 

 

 

 ظرف زمان و منصوب محلا ( مبنی)

 

   لمّا  نذهَب̂   لمّا  طَلَبنا علیٌّ .

 

                                  

 

 حرف      مضارع    ظرف زمان     ماضی

 

                           محلا منصوب

 

 ترجمه : نرفتیم وقتی که علی ما را طلب کرد.

 

 نکته :

 

 ظرف ها هم مانند جار و مجرور شبه جمله واقع می شوند .

 

 نمونه سوال :

 

 در کدام گذینه ظرف وجود دارد ؟

 

 1.اِنَّ یوم الجمعةِ یوم عظیم .

 

 2.الله خَلَقَ الیلَ والنهارَ .

 

 3. هو یَعملُ لیلاً و نهارا .

 

 4. کانََ عنده رجلٌ یضحکُ .

 

 

 

 جواب :

 

 گذینه  سه جواب درست می باشد .

 

 در گذینه « 1 » ، « یوم » اولی ایم إنَّ و منصوب و می باشد. و « یوم » دومی خبر إنََّ  می باشد .

 

 در گذینه « 2 » ، « اللیل» مفعول به و منصوب می باشد . و « النهار» معطوف است .

 

 در گذینه « 4» ،  « عند » خبر مقدم کان  می باشد  . و « رجلٌ  » اسم مؤخر کان می باشد .

 

 

 

 

 

 

سال سوم ، درس چهارم

 

 حال

 

 کلمه یا کلماتی است که کیفیت و حالت صاحب حال را بیان می کند و به دو نوع تقسیم می شود .

 

 1. حال مفرد :

 

 اسمی است منصوب و نکره و مشتق ( اسم فاعل ، اسم مفعول و صفت مشبهه ) که حالت صاحب حال خود را ( ذو الحال) بیان می کند و قالبا در پایان جمله می آید.

 

 نکته:

 

 حال مفرد در عدد ( مفرد ، مثنی ، جمع ) و جنس ( مذکر ، مونث ) با ذوالحال مطابقت می کند .

 

 یَرجِعُ الطالبُ من المدرسةِ مسروراً .

 

                                     

 

    ذوالحال ( فاعل)                         حال مفرد و منصوب

 

 ترجعُ الطالبةُ من المدرسةِ مسرورةً .

 

 خَرَجَت النساءُ مِن البیتِ مُبتسماتٍ .

 

                                    

 

        جمع مونث                             حال مفرد و منصوب با کسره

 

  تَذهبُ المعلمتانِ الی المدرسةِ مسرورتَینِ .

 

                                               

 

 ذوالحال ( فاعل و مرفوع با الف)                       حال مفرد و منصوب با یا (مثنی)

 

 نکته :

 

 ذوالحال می تواند به صورت ضمیر بارز یا ضمیر مستتر نیز باشد .

 

     ذهبنا الی المدرسةِ مسرورینَ    -   عَفَو̂تُ عن المُذنِبِ کریماً .

 

                                                                        

 

       ذوالحال                               حال مفرد                 ذوالحال ( فاعل)                     حال مفرد

 

   اِذهَب̂ الی المسجد شاکراً .

 

                             

 

                                           حال منصوب

 

  ترجمه :شکر گویان به سوی مسجد برو

 

 نکته :

 

 قالبا حال در پاسخ کیف ( چگونه ) می آید .

 

 نَخرُجُ مِن الصَّف مُکبّرینَ .

 

                       

 

                     حال مفرد و منصوب با یا

 

 ترجمه : خارج می شویم از کلاس تکبیرگویان

 

 کدام گذینه نمی تواند حال برایعبارت زیر باشد ؟

 

 شاهَدتُهُم . . . .   .

 

 1.محزوناً          2.محزونةً          3.محزونَینِ         4.محزونینَ

 

 

 

 جواب :

 

 گذینه سه جواب درست می باشد

 

در گذینه «1» ،  ضمیر (تُ ) می تواند برای مذکر بکار رود . پس درست است.

 

در گذینه «2» ، ضمیر (تُ ) می تواند برای مونث بکار رود پس درست است .

 

 در گذینه «4» ، حال برای ضمیر «هم» ( جمع مذکر) بکار رفته است . پس درست است.

 

 3.جمله حالیه ( حال جمله) :

 

 گاهی جمله ی اسمیه یا فعلیه حال واقع می شوند و در واقع جمله جایگزین حال مفرد می شود . که به آن جمله حالیه ( منصوب محلا ) می گویند .

 

 هر گاه جمله ای از نظر ارکان کامل باشد  و در آن اسم  معرفه ای وجود داشته باشد در این صورت اگر جمله ای پس از این بکار رود و اسم مهرفه را در جمله ی قبلی توضیح دهد یا درباره ی حالت آن باشد به این جمله در عربی جمله حالیه می گویند . بر سر جمله های حالیه « و » حالیه وارد می شود مگر این که جمله ی حالیه از نوع مضارع مثبت باشد.

 

 مثال:

 

 1. یَرجِعُ الطالبُ من المدرسةٍ مُبتَسِماً .

 

                                         

 

                    ذوالحال                               حال مفرد و منصوب

 

 2. یَرجَعُ الطالبُ من المدرسةِ و هو یبتَسِمُ .

 

                                              

 

                   ذوالحال                             جمله حالیه و محلا منصوب

 

 3. یَرجِعُ الطالبُ من المدرسةِ یَبتَسِمُ .

 

                                          

 

               ذو الحال ( معرفه)                   جمله حالیه محلا منصوب

 

 4. یَرجعُ طالبٌ من المدرسة یَبتَسِمُ .

 

                                       

 

                       نکره                           جمله وصفیه محلا مرفوع

 

 توجه : در جمله دوم ، « هو » به تنهایی مبتدا است و « یبتسم» خبر است .

 

 ترجمه :

 

 2. دانش آموز از مدرسه باز می گردد در حالی که لبخند می زند .

 

 3. دانش آموز از مدرسه باز می گردد در حالی که لبخند می زند .

 

 4. باز  می گردد از مدرسه دانش آموزی که لبخند می زند .

 

 جمله وصفیه جمله ای است که اسم نکره را توصیف می کند و در ترجمه آن از کلمه « که » استفاده می شود .

 

 

 

 1. تذهبونَ الی الصَّف و انتم مسرورونَ .

 

                                    

 

          ذو الحال                              جمله حالیه و محلا منصوب

 

 2.تَرََی  الجبالَ  تَحسَبُها  جامدةً  و  هی تَمرُّ  مرَّ  السَّحابِ .

 

                                                      

 

        جمله حالیه محلا منصوب                        جمله حالیه     مفعول مطلق نوعی

 

      ذوالحال: مستتر أنت در تری                      ( ذوالحال)

 

 3.ماذا تفعلُ و أنتَ لا تَنتَفِعُ بِه .

 

                             

 

         جمله حالیه محلا منصوب ذوالحال : مستتر أنتَ در تفعل

 

 ترجمه :

 

 1.به کلاس می روید در حالی که شما خوشحالید .

 

 2. کوه ها را می بینی در حالی که آن ها را بی حرکت می پنداری ، حال آن که آن ها همچون ابر حرکت مبی کنند .

 

 3. چه کار می کنی در حالی که سودی از آن نمی بری .

 

 نکته :

 

کلمه « وَحدَ » به معنی تنها در جمله حال مفرد می باشد به شرطی که به ضمیر متصل مضاف باشد .

 

 مثال :

 

 1. یذهَبُ حامدٌ الی الحانوتِ وَحدَه .

 

                                        

 

                                            حال مفرد    مضاف الیه

 

                                            و منصوب   

 

 2.أنتَ تسافِرُ وَحدَک .

 

                      ↓ ↓

 

                    حال مفرد    مضاف الیه

 

                    و منصوب   

 

 

 

سال سوم ، درس پنجم

 

 تمییز

 

 تمییز کلمه ای است که برای رفع ابهام از یک جمله و یا از یک کلمه بکار می رود و به دو نوع تقسیم می شود .

 

 1. تمییز جمله ( نسبت) :

 

  اسمی است منصوب و نکره و جامد و مفرد ( گاهی جمع مکسر نیز می آید ) که برای رفع ابهام از جمله بکار می رود و معمولا در پاسخ از چه لحاظ و از چه نظر بکار می رود .

 

 مثال:

 

 هو اَکثرٌ مِنّی علماً .

 

                    

 

 تمییز جمله جمله ( نسبت ) و منصوب

 

 ترجمه :

 

 او از نظر علم از من بیشتر است .

 

 حَسُنَت̂ الطالبةُ خُلقاً .

 

                      

 

                    تمییز جمله و منصوب

 

 ترجمه  :

 

 دانش آموز از نظر اخلاق نیکو شد .

 

   اعظمُ العبادةِ اَجراً اَخفا ها .

 

                              

 

  مبتدا        م الیه       تمییز    خبر    م الیه

 

 ترجمه :

 

 بزرگ ترین عبادت از نظر پاداش مخفی ترین آن هاست .

 

  اکملُ  المؤمنین  ایماناً  احسنُهم  خُلقاً .

 

                                        

 

  مبتدا           م الیه           تمییز        خبر    م الیه      تمییز

 

 

 

 نکته :

 

 قالب اسم های تفضیل به تمییز نیاز دارد.

 

 نکته :

 

 در جملاتی که تمییز پس از اسم تفضیل ( با فاصله یا بدون فاصله ) بیاید گاهی می توان جمله را به صورت روان ترجمه کرد .

 

 مثال :

 

 هو اَحسنُ مِن اُخته خلقاً .

 

 او از خواهرش خوش اخلاق تر است .

 

 2. تمییز مفرد :

 

 هر گاه اسمی پس از کلماتی که بر مساحت ، وزن ، پیمانه و عدد دلالت کند ، بکار روند تمییز مفرد هستند این نوع تمییز نیز منصوب و نکره می باشد ( این تمییز ابهام را فقط از یک کلمه بر طرف می سازد ) .

 

 مثال :

 

 مساحت :

 

 متر  - ذراع  – هکتار و . . .

 

 پیمانه:

 

  کؤب  – کأس  – إناء  – قَدَح و . . .

 

 وزن :

 

 طُنّ  – کیلو  – ذرّه  – مثقال  – مَنّ و . . .

 

 عدد :

 

 همه عددها

 

 مثال :

 

 اِشتَرَینا هکتاراً ارضاً .

 

                    

 

                مفرد           تمییز مفرد

 

 هذا کَأسٌ لبناً .

 

            

 

         خبر         تمییز مفرد و منصوب

 

 جاءَ اَحَدَ عَشَرَ رجُلاً .

 

                   

 

                     تمییز مفرد ومنصوب

 

 اَنفَقتُ مَنّاً قمحاً .

 

                  

 

                       تمییز مفرد

 

 ترجمه :

 

 یک من گندم انفاق کردم.

 

سال سوم ، درس هفتم

 

 منادا

 

 منادا اسمی است که مورد ندا واقع می شود و غالبا از حرف ندای « یا » برای این کار استفاده می شود . منادا به انواع زیر تقسیم می شود .

 

 1.منادای مفرد :

 

 منادایی است که مضاف و شبه مضاف نباشد منادای مفرد به دو نوع زیر تقسیم می شود .

 

 الف ) منادای مفرد علم ( اسم خاص ) :

 

  این منادا مبنی بر ضم و منصوب محلا می باشد .( محلی است چون مبنی است و منصوب است چون همه ی منادا ها در اصل منصوب هستند .)

 

   یا فاطمةُ  أذهبی ألیها .

 

           

 

 حرف ندا     منادای مفرد علم م منصوب محلا ( مبنی بر ضم )

 

 یا محمد أینَ تذهبُ .

 

        

 

 منادای علم و مبنی بر ضم ( محلا منصوب)

 

 ب) منادای نکره مقصوده :

 

 منادای مفرد غیر علم است و به صورت نکره بکار می رود و در آن مقصود ما منادای مشخص و شناخته شده ای نمی باشد .

 

 این نوع منادا نیز مبنی بر ضم و منصوب محلا می باشد .

 

 مثال:

 

 یا طالبةُ اُدرُسی کثیراً.

 

       

 

 منادای نکره مقصوده و مبنی بر ضم (محلا منصوب)

 

 یا رَجُلٌ أینَ تَذهبُ .

 

       

 

 منادای نکره مقصوده و مبنی بر ضم (محلا منصوب)

 

 یا مَن یعلمُ فی البیت .

 

     

 

 منادای نکره مقصوده و منصوب محلا

 

 2. منادای مضاف :

 

 هرگاه منادای مضاف واقع شود منادای مضاف نامیده می شود و از نظر اعراب منصوب می شود .

 

 مانند :

 

 یا صاحبَ الزَّمان .

 

                 

 

 منادای مضاف       مضاف الیه و مجرور

 

   و منصوب

 

   یا  أبا  الفضل .

 

                

 

  منادای مضاف      م الیه

 

 و منصوب با الف

 

     یا صدیقی .

 

             

 

   منادای مضاف    م الیه و مجرور محلا

 

 و منصوب تقدیرا

 

 یا مظلومی العالم .  ( در اصل مظلومین است چون مضاف شده « ن » حذف می شود)

 

        

 

 منادای مضاف و منصوب

 

 یا طالباتِ المدرسة .

 

       

 

 منادای مضاف و منصوب با اعراب فرعی کسره ( جمع مونث سالم)

 

 3. منادای شبه مضاف :

 

 منادای مشتق است که پس از آن کلمات متعلق به آن بکار می رود . این منادا نکره و منصوب می باشد .

 

 یا بصیراً باالعباد اُنصُرنا .

 

     

 

 منادای شبه مضاف و منصوب

 

 یا محروماً عن الحقوقِ ثُر علی الظلم .

 

          

 

   منادای شبه مضاف و منصوب

 

 یا طالبةُ اُنصرینا .

 

      

 

 منادای شبه مضاف نیست

 

 نکته :

 

 گاهی حرف ندا حذف می شود و با توجه به معنای جمله باید آن را تشخیص دهیم .

 

   یوسفُ اِذهب̂ الیهم .

 

      

 

 منادای مفرد علم ( برو ، امر است)

 

   یوسفُ ذَهَبَ الیهم .

 

              

 

   مبتدا          رفت ( ماضی)

 

 نکته :

 

 گاهی ضمیر متصل « ی » در منادای مضاف حذف می شود و به جای آن کسره می آید . این کسره نشانه ضمیر محذوف است .

 

   یا صدیقی     یا صدیقِ

 

                              

 

   منادای مضاف                 منادای مضاف

 

 و منصوب تقدیرا                و منصوب تقدیرا

 

 یا رَبّی      یا رَبِّ هل لی حُکماً .

 

                        

 

                         منادای مضاف                

 

                       و منصوب تقدیرا               

 

 نکته :

 

کلماتی که دارای « ال » هستند هر گاه مورد ندا واقع شوند بین حرف ندا و آن اسم کلمه های «  أیّها » را برای مذکر و «  أیتها » را برای مونث بکارمی بریم .در این صورت اسم دارای « ال » اگر مشتق باشد صفت و اگر جامد باشد عطف بیان . اما دو کلمه «  اَیُّ » و «  أیَّةُ » منادای نکره مقصوده و مبنی بر ضم ( محلا منصوب ) می باشد و حرف « ها » نیز برای تنبیه ( هشدار ) می باشد. اسم دارای « ال » نیز همیشه مرفوع می شود.

 

            یا  أیّها  الناسُ

 

                          

 

       منادای نکره مقصوده      عطف بیان و مرفوع ( جامد)

 

 و مبنی بر ضم ( محلا منصوب)

 

          یا أیّها  الطالباتُ

 

                             

 

      منادای نکره مقصوده           صفت ( مشتق)

 

 

 

امتیاز : نتیجه : 4 امتیاز توسط 4 نفر مجموع امتیاز : 6


نمایش این کد فقط در ادامه مطلب

تاریخ : | نظرات () بازدید : 1615

چگونه خبر بد را به طرف مقابل بگوئیم!!؟ طنز تاریخ : سه شنبه 04 آذر 1393
کتاب ناله شکن حسن زیرک تاریخ : جمعه 09 خرداد 1393
دانلود تمام اهنگ های کاریگر تاریخ : سه شنبه 06 خرداد 1393
مشاوره جنسی2 تاریخ : دوشنبه 05 خرداد 1393
بیوگرافی احمد کایا تاریخ : جمعه 02 خرداد 1393
واژگان زبان انگلیسی از اول راهنمای تا پیش دانشگاهی تاریخ : جمعه 02 خرداد 1393
زندگی نامه استاد عبدالرحمن شرفکندی متخلص به « هه ژار » تاریخ : جمعه 02 خرداد 1393
دانلود کتاب مه م وزین از ماموستا هه ژار تاریخ : پنجشنبه 25 اردیبهشت 1393
دانلود اهنگ زیبای ماهسون با نام دینله تاریخ : یکشنبه 07 اردیبهشت 1393
دانلود آلبوم جدید ابرو گوندش تاریخ : جمعه 05 اردیبهشت 1393
دانلود کتاب های ترفندکامپیوتر تاریخ : دوشنبه 16 اردیبهشت 1392
کانی گراوان چشمه ی جوشان عجیب تاریخ : دوشنبه 16 اردیبهشت 1392
کلاغ ها زندگی جالبی دارند!! تاریخ : شنبه 07 اردیبهشت 1392
عکس کودکی فوتبالیست های موفق تاریخ : یکشنبه 25 فروردین 1392
اشتباهای رایج مسواک زدن تاریخ : یکشنبه 25 فروردین 1392
چیزهای جالب درموردانجلیناجولی! تاریخ : یکشنبه 25 فروردین 1392
راهکارهای جدید محافظت ازمغز تاریخ : یکشنبه 25 فروردین 1392
آشی برات بپزم که یک وجب روغن رویش باشه ناصرالدین شاه تاریخ : جمعه 23 فروردین 1392
اموزش افزایش آمار بازدید _ ویژه وبلاگ ها تاریخ : شنبه 17 فروردین 1392
اهنگ خانه ی بی سقف ازامید تاریخ : شنبه 17 فروردین 1392

این نظر توسط حسن در تاریخ 1393/3/26 و 17:34 دقیقه ارسال شده است

با سلام خیلی عالیه

این نظر توسط حسن در تاریخ 1393/3/26 و 17:33 دقیقه ارسال شده است

با سلام خیلی عالیه

این نظر توسط تینا در تاریخ 1393/2/30 و 16:37 دقیقه ارسال شده است

سپاس
خیلی عالی بود
پاسخ : ممنون تینا جون این کتاب درواقع جزوه ی خودم بودم واز اون جاکه من تو درس عربی خوب بودم گفتم شاید خدمتی کرده باشم


نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی


هدف تک خوان فقط رضایت شماست بانظرات خودتان مارایاری فرماییدباتشکرمدیروبلاگ آدیسی بندگی خدا کنیم تا خداوند همه چیز را بنده ی ما کند...
بالای صفحه
تک خوان
firefox
opera
google chrome
safari